De bal ligt bij... Ron

Tennis is een sport waar je op veel manieren iets uit kunt halen. De één wil heel graag winnen, de ander vindt het vooral een sociale activiteit en weer een ander wil gewoon lekker buiten in beweging zijn. Voor mij geldt dat ik lekker volle bak wil spelen, dus urenlang flink fysiek in de weer zijn en dan moe en voldaan het liefst nog gezellig een biertje doen. En het allerleukst vind ik het als ik mijn spel kan verbeteren.

Vanaf het moment dat ik bij ALTB tennis, heb ik les van Eric Westerink. Op het begin van een trainingscyclus geef je op een doelenformulier aan wat je doelen zijn, waar je aan wilt werken. Technisch en ook mentaal. Mentaal, tssss. Dat vakje blijft altijd leeg.

Ik zei net dat ik het leuk vind om mijn spel te verbeteren. Dat was nog vrij algemeen, want eigenlijk heb ik steeds maar één doel, mijn enkelhandige backhand vol door kunnen slaan. Het lijkt me zo lekker om steeds zowel backhand als forehand vol door te kunnen slaan. Met de forehand lukt dat. Met de backhand soms. Maar drie ballen achter elkaar is al snel teveel. Meestal gaat de bal op een gegeven moment zo tussen de één en twee meter uit. Soms ook tegen het hek. Zelden heb ik het gevoel gehad dat ik de backhand onder controle had. Of eigenlijk nooit. Hoe vaak ben ik niet euforisch thuis gekomen met de opmerking dat ik het lek boven had: “Als ik mijn heup stil houd, draai ik niet weg en sla ik de bal stabiel”, of “als ik de bal met gestrekte arm sla, heb ik meer controle”. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Mijn vriendin kijkt me dan aan met een blik ergens tussen geveinsde interesse en meewarigheid en wacht in stilte al op het moment dat het weer als een plumpudding in elkaar zakt en ik weer eindeloos sta te slicen. Overigens, wie Steffi Graf nog heeft meegemaakt, weet dat een moois slice ook best okay is.

Aan Eric ligt het trouwens niet. Hij heeft opnames gemaakt en becommentarieerd, youtubefilmpjes toegezonden en tips gegeven. Heel veel tips. Het was op een gegeven moment zelfs zo erg dat toen  ik thuis kwam na een training en ik met tennisracket in de hand in de woonkamer stond voor te doen waarom het deze keer toch echt ging lukken, mijn vriendin opmerkte dat ik dit toch al echt een keer had geprobeerd. We waren rond met de tips. Op mijn doelenformulier staat nu dat ik de bal met de forehand wat harder wil slaan. Kortom, ik heb een zwabberbackhand.

Mensen van boven de 40 kennen Gerard Kemkers nog. Hij stopte na een zeer veelbelovende start van zijn schaatscarrière op 23-jarige leeftijd met schaatsen. Hij had last van een zwabbervoet. Zijn backhandvoet deed iets wat hij niet wilde waardoor hij niet meer goed kon schaatsen. Het wordt omschreven als een soort kramp die steeds op hetzelfde moment optreedt bij een beweging. Het is nooit meer goed gekomen met het schaatsleven van Gerard Kemkers, hoe hard hij het ook probeerde en waar hij ook op trainde. Er blijken meer schaatsers last te hebben van een zwabbervoet. Ook golfers, boogschieters en tennissers blijken van zoiets last te kunnen hebben. Het is vooral een mentaal en neurologisch ding, zo blijkt. Het is de roze olifant in de kamer, als je erop let is ie er.

Maar…….er is licht aan de einde van de tunnel. Een paar maanden terug gaf een collega van me de tip om te stoppen met nadenken en vooral om niet na te denken over wat je doet vóórdat je de bal raakt. Verdorie. Het werkt. Ook het spelen op gravel lijkt te helpen. Je hebt iets meer tijd, de bal stuitert hoger op en is door de natuurlijke stuit makkelijker te timen. Zo lijkt het. Aangezien ik door 20 jaar backhandschade en -schande weet dat één zwaluw nog geen zomer maakt, heb ik dit thuis nog maar niet verteld. Een ding is zeker, bij het eerstvolgende volgende doelenformulier blijft het kopje techniek leeg en staat onder het kopje mentaal: de backhand verbeteren.

En aan wie ik de bal doorgeef, is niet zo moeilijk. We moeten het al zo lang doen zonder de gezelligheid van een drankje op het terras of in de kantine dat we bijna vergeten zijn wie ook alweer achter de bar werken. Tijd voor een voorstelrondje voor in dit geval Juliet.

Clubnieuws Overzicht